Untitled Document
 

•• เอาล่ะ ••

 

ก็ตามฟอร์ม

ไม่ได้อัพไดเป็นชาติทั้งๆ ที่อุตส่าห์จ่ายค่าอัพพื้นที่..เพื่อ???


ช่างมันเหอะ


ชีวิตที่ผ่านมาก็เหมือนเดิม  นู่น  นี่ นั่น

ไม่ได้หยุดหย่อน  ก็คนมันมีชีวิตนี่นะ...

ตอนนี้เดือนตุลา  

ความหนาวเย็นมาเยือนแล้วต้อนรับความป่วยไข้ไปสองวันตามสังขารที่ปรับตัวไม่ค่อยจะทันอากาศ

เดือนที่แล้วกลับไปไทยสี่อาทิตย์..

ความรู้สึกต่อบ้านเมืองไม่มีอะไร ไม่ได้คิดถึงมากแต่มันเหมือนว่าธรรมดา

ไมไ่ด้คิดว่าคิดถึงจังงงงงง  คือกลับมาก็ปกติ  เหมือนกลับบ้านที่ไม่ได้จากไปไหนไกล

ถึงอะไร ๆ จะเปล่ียนไปเราก็คิดว่ามันเป็นเรื่องปกติ...

ดีใจที่ได้กลับมาเจอคนที่รัก...



อาหารการกินที่คิดว่ากลับไปแม่จะเดินสายรับประทานให้หมดตามที่คิดเอาไว้ก็ไม่เป็นตามที่คิด

ไม่ไช่ไม่ได้ไปกินนะ  แต่ปัญหาคือความอยากไม่ได้เยอะเหมือนก่อนไป

กินได้น้อยกว่าท่ีประเมินเอาไว้มาก  เจ็บใจจริงๆ 

เราคงเสพติดการทรมานร่างกายจากการเปิดรูปอาหารในเนตแล้วค่อยกินอาหารตามที่เรามีไปแล้ว

เด็กชอบได้ว่ายน้ำเกือบทุกวัน....

เราก็ไปจองสวนน้ำกันวันธรรมดาแทบทุกวัน  คนน้อยดี   เพลิน  

ยายบอกเสาร์อาทิตย์คนอย่างกะหนอน   ฉะนั้นเสาร์อาทิตย์เราไม่ไป

ป้าจุ๋มให้บัตรที่พักหัวหินมาสามวัน   สบายแม่ลูกเลยจ้าาาา

แต่ก็ไม่ค่อยได้ไปไหนมาก   แต่ก็ตามนั้นอยากเที่ยวสบายๆ พักผ่อนเรื่อยๆ เปื่อยๆ กันไป

ประสบการณ์ขับรถในไทยเหมือนเดิมคะ...เกร็งตลอดเวลา

คนละเรื่องกับการขับที่เยอรมัน....จริงๆ ควรใช้คำว่าคนละโลก

ขับเข้ากรุงเทพนี่คือเหมือนคนกินยาบ้า..  ตื่นเต้นตลอด...แต่พอตัดไปเลียบทางด่วน

หนักกว่าเดิมอีก... ขับรถเมืองไทยนี่เดาใจกันอย่างเดียวเลยนะ

อาทิตย์สุดท้ายตาอ้วนกับอีวี่ตามไป   ก็เป็นอาทิตย์สุดท้ายที่โค่ดยุ่งวุ่นวาย

ไม่ได้หยุดหย่อนสักวัน...แต่ก็สนุกดี


ตอนนี้มิกกี้เร่ิมไปโรงเรียนอาทิตย์ละสองวัน  แต่ไปแค่วันละชม.

จากนั้นผู้ปกครองก็ต้องไปรับแล้วก็ไปส่งที่อนุบาล

เพราะปีหน้าจะขึ้นป. 1 ตอนนี้ก็ไปซ้อมก่อน  ฮีชอบ มีเรื่องมาเล่าทุกวัน

ตินตินก็ไม่ใหแม่ไปส่งขึนรถ  ห้ามไปรับ

เพราะฮีโตแล้วจ้า  ฮีเดินไปเอง เดินกลับเอง - -*

ตอนมีข่าวว่าเด็กหาย  แม่เกิดนอยด์แอบเดินไปรับ

ผลคือโดนเอ็ดยับ....งอนด้วย..บอกรู้ว่าไม่ให้พูดกะคนแปลกหน้าไม่ให้ไปด้วย

แต่ไม่ต้องไปรับอีกนะ


เอาล่ะ



ตอนกลับไปไทยก็พบเรื่องที่เลี่ยงไม่ได้หลายๆ อย่างนะ

พยายามคิดเอาว่าหลายสิ่งอย่างที่ถือเอาไว้ในมือไม่ได้เราก็ควบคุมไม่ได้

คนก็เหมือนกัน....ธรรมดาที่เราต้องเจอคนที่คิดไม่เหมือนเรา

บางทีก็ไม่รู้จะสงสารหรือสมเพชคนท่ีไม่มีปัญญา ไม่มีอำนาจต่อรองอะไรเลย

ก็ต้องเอาเรื่องบุญคุณ   เอาเรื่องความอาวุโสมาพูดให้ยอมรับ

หรือคนที่ไม่มีปัญญาจะถกเถียงเรื่องปัจจุบัน (อย่าไปหวังเรื่องอนาคต)

ก็ได้แต่ขุดเอาเรื่องอดีตมาพูดเพื่อจะบลัฟกัน  เสียเวลาคุยด้วย...พูดเลย!

สรุปไม่คุยเพราะเหตุผลคือ   เธอมันพูดจาไม่ดี  ก็โอเคนะ ไม่เสียเวลาเราด้วย

เพราะเราไม่มีหน้าที่ต้องเอาใจใคร  ภาระที่มีก็เยอะแล้ว   

ต่างคนต่างมีชีวิตของตัวเองที่เสียเวลาคุยมาหลายหน    ไม่เคยได้รับความรู้สึกว่าถูกช่วยเหลืออะไร 

ตรงข้าม...มีแต่เพิ่มภาระ  แล้วหนักเข้าไปอีก....เป็นบุญคุณ!!!  แพะเจ้า

ที่โดนเราด่านี่ถือว่าเป็นมงคลชีวิตเหอะ  เพราะนี่มานั่งทบทวนแล้วแทบไมไ่ด้ด่าใครเลยนะ

เผื่อน้อง ขจท. มาอ่านจะได้คาบไปเล่ากันในครัวเรือน

ถ้าไม่เข้าใจคำว่า "สถานะ"  กับ "หน้าที่"  ก็ไม่รู้ว่าอยู่กันมาถึงปูนนี้ได้ยังไงเหมือนกันนะ


ปกติก็ไม่ชอบเขียนด่าใครลอย ๆ 

ไม่ชอบอัพสเตตัสในเฟชบุ๊คแบบนี้   ซึ่งปกติคือยกหูไปด่าเลย

ที่สำคัญไม่ด่าหรอกถ้าไม่ได้เดือดร้อนจากอะไรๆ  ที่บางคนมักง่ายทำเอาไว้

มาเขียนให้อ่่าน จะได้ไม่ผิดหวังนะ

เพราะน้อง ขจท  นี่ยังตามติดชีวิตชั้นยังกะอยู่บ้าน AF

ขอให้เพลินจ่ะ

     Share

<< เดือนสองเอ๋อ อันลิมิต >>


Posted on Tue 13 Oct 2015 2:17

 

 

 

aelly
guitar
zomzzomz
jeab
noy
koy&J
vivean
Pimmy
mam
abb-ba
Ji jang
kim
demonangle
oattoto
tweety

เอ๋อ อันลิมิต
เอาล่ะ
เดือนสอง
ขอให้เราเท่ากัน
Hello December
เดือนสิบเอ็ด
ใบไม้เปลี่ยนสี

 

 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

 

ดีใจที่อัพไดนะคะ
ืnuke   
Wed 14 Oct 2015 22:36 [2]

จะติดตามเป็นแฟนคลับตลอดไปนะฮะ อัพบ่อยๆนะฮ่ะ ม้วบๆ
แนนซี่สุดสวยแห่งเมืองหลวงของออสเตรเลียที่บ้านนอกที่สุดในโลก   
Wed 14 Oct 2015 13:07 [1]

 

 

THEME DESIGN BY MUUTAH