เราสามคน...คงต้องมีใครเป็นฝ่ายไป....

อยากเก็บเธอไว้ทั้งสองคน!!!

ศิลามณีเอาออกมาแสดงก่อนเลย..แม่เราสั่งเอาไว้!!

แวะมาดูว่าที่น้องสะใภ้!!

ขอกัดตีตราจองก่อนได้ป่าว

วันพฤหัส...

ตอนสาย ๆ จัดการนั่นนี่นู่น

มิกกี้นั่งรถหัดเดินแล้วฮีหันหลังเอี้ยวตัวก็เอี้ยวไม่ได้

ร้องห่มร้องไห้ใหญ่...แม่ก็นั่งมองตาปริบ ๆ ทำไมเด็ก ๆ มันชอบมีอะไรขำ ๆ แบบนี้ฟร่ะ

แบบจิกหัวตัวเองแล้วปล่อยไม่เป็นมั่งล่ะ.....

เอามือขวาทับมือซ้าย......ละจะดึงมือซ้ายออกก็ไม่ได้ก็ร้องไห้อีก - -"

ตอนบ่ายก็เตรียมตัวออกไปหาหมออีกรอบ...

ที่ต้องเลือกไปตอนบ่ายเพราะภาระแม่นี่แหละต้องทำนั่นนี่นู่นสารพัดสิ่งอย่าง

โชคดีที่ตอนบ่ายคลีนิคจะเปิดอีกทีบ่ายสาม....ไปถึงตอนคลีนิคเพิ่งเปิดพอดี...

รอไม่ถึงห้านาทีก็ได้เข้าไปให้หมอจิ้มเข็มเลย...

คุยกะหมอนิดหน่อยเรื่องนันเรื่องนี้..

วันหยุดยาวไปไหนมา..หมอบอกไม่ยาวเลยแค่สามวีค..ฮ่าๆๆ

หมอถามถึงตาอ้วนเมื่อไหร่จะกลับ...

ถามเรื่องผื่นแพ้ของตินตินอีก...ฮีมีปัญหามาก ๆ เรื่องผิวเรื่องแพ้

แม่ก็กังวล..แต่กังวลคือกว่าคือสามีอิั้นคะ....โทรมากำกับย้ำหลายรอบมาก ๆ ให้ถามหมอ

แล้วก็เรื่องเลือดกำเดาไหลอีก....

เพราะช่วงสองสามอาทิตย์ก่อนตินตินเลือดกำเดาไหลตอนกลางคืนอยู่สองสามครั้ง

หมอถามว่ามีน้ำมูกไหม...จามไหม...

ได้ครีมตัวหนึ่งมาสำหรับทาในโพรงจมูกให้ลูก..เพราะหมอบอกว่าคิดว่าเพราะข้างในมันแห้งมาก

ส่วนเรื่องผื่นแพ้ให้ลองทำตามที่หมอบอกก่อนหากไม่ดีค่อยทำ allergy test  

แต่หมอบอกว่าคิดว่าไม่ใช่ภูมิแพ้นะ...แม่ก็ไม่อยากให้ใช่เหมือนกัน ^^"

รูปเซ็ตนี้ไมเคิลปลื้มมาก..ฮีเข้ามาดูในมัลติพลายหลายรอบ...

ประมาณปลื้มหลานชอบเตะบอลเหมือนตัวเอง...แถมเสื้อตัวนี้ไมเคิลก็ซื้อให้

นักบอลแบบเด็กวัดมากคะ..รองเท้าก็ไม่มี 5555   

เหมือนจะได้ลูกโทษ​5555 (ภาพซ้อนจังหวะนี้เหมือนจับมือเด็กหญิงคนนี้อยู่เลย...)

วิ่ง...วิ่ง..วิ่ง  ไม่รู้จักเหนื่อย

จากนั้นก็แวะสนามเด็กเล่นอีกตามเคย...

ลืมไป...ก่อนออกจากบ้านได้รับพัสดุจากน้องอั๋นแม่เดนนิส

ชีส่งเครื่องบรรณาการมาคะ...มีถั่วตุ๊บตั๊บ...ฝอยทองกรอบ S&P  แอนด์ขนมเปี๊ยะบ้านอัยการ

กรี๊ดดดดดดดดดดดด..กรี๊ดสลบมาก ๆ ๆ 

เลยหยิบฝอยทองใส่กระเป๋ามาด้วย..แล้วก็มานั่งหม่ำอยู่ที่สนามเด็กเล่นนี่แหละ

ด้วยความตะกละ...กินคนเดียวหมดถุงเลยในเวลาอันสั้น...   - -"

แถมวันนี้ได้นั่งอ่านหนังสือฟังเพลงจาก ipod อยู่ที่เก้าอี้ด้วย...

เพราะมิกกี้หลับปุ๋ยเลย

ปล่อยให้ตินตินวิ่งเล่นไปตามเรื่อง..ตอนแรกก็มีเด็กชายเล็กกว่าคนนึงเล่นทรายอยู่

ก็เล่นด้วยกันสักพัก..พอมีเด็กโตกว่ามาตินตินก็ไปสนใจเด็กโตทันที

เค้าเตะบอลกันก็ไปวิ่งเตะกะเค้าด้วย.....

แต่วันนี้เด็กไม่เยอะเท่าเมื่อวาน.. ตินตินวิ่งเล่นจนหน้าแดง...เหนื่อยหอบก็วิ่งมากินน้ำที

แม่ก็แพคขนมมาเต็มที่แต่ตอนเล่นน่ะใครจะห่วงกินล่ะเน๊อะ..

ขากลับนู่นแหละ....มีแวะกินแอ๊ปเปิ้ลระหว่างทางด้วย...ฮ่าๆๆ

เวลานอนตินตินหลับง่ายมากเพราะเล่นนอกบ้านเต็มที่เกือบทุกวัน..

วันไหนอากาศดีแม่ก็พยายามไม่ขี้เกียจนั่นแหละ...พยายามจะออกไปนอกบ้านให้มากที่สุด

ดูพยากรณ์อากาศแล้วอาทิตย์นี้ฝนตกสลับกันหลาย ๆ วันเลย...

แถมอากาศก็เย็นด้วย...แต่ก็นั่นแหละ.... 

มันได้ประโยชน์หลายอย่างจริงๆ การที่ให้ลูกได้ออกไปวิ่งเล่นที่สนาม

และยิ่งได้เจอกับเด็กคนอื่นๆ ด้วย...กลับบ้านมาก็หิวหม่ำได้เยอะ..

เหนือยหลับง่ายด้วย...แถมแม่ก็มีความสุขอีกต่างหาก

ส่วนมิกกี้.....แม่ไม่ได้อ่านหนังสือเล่านิทานให้ลูกฟัง...

แต่กลายเป็นมิกกี้เล่านิทานให้แม่ฟัง

ช่วงที่กินนมแล้วยังไม่หลับ..ฮีจะ นอนพูดคนเดียวไปเรื่อย

เหมือนกำลังเล่าอะไรให้แม่ฟัง..มีทำเสียงโทนสูงต่ำฟังแล้วขำชะมัด...

บางทีก็นอนแล้วชูสองมือตัวเองหมุนไปหมุนมาแล้วก็โม้ไปเรื่อยเปื่อย..

แม่นอนดูแล้วเพลินมาก ๆ ชอบภาพแบบนี้จริง ๆ นะ...

กล้องวีดีโอที่ไหนก็คงไม่สามารถบันทึกภาพความทรงจำอันนี้ได้อย่างที่แม่รู้สึกจริง ๆ 

แววนายช่างของตินตินก็ใช่ย่อย...

เพราะวันไหนที่โอป้าทำรถ...ตินตินจะต้องเสนอจิตไปช่วยโอป้าซ่อมรถตลอด

ช่วยหยิบจับไขควงบ้าง..ทำท่าขันนั่นแหย่นี่แบบแข็งขันสุด ๆ 

มีแบบไปช่วยยกล้อรถในการาจ..ทำเสียงฮึ้บบบบบบ..แบบหนักมาก

แต่ล้อหาได้ขยับสักนิดไม่...

โอป้ามุดไปใต้ท้องรถตินตินก็ต้องคอยชะแง้คอยถามทำอะไร ๆ ๆ

และที่ขาดไม่ได้ก็ต้องขึ้นไปทำท่าขับรถอยู่คนเดียว..ถามจะไปไหน..ฮีบอก...คินเทอร์การ์เด้นท์

ฮ่าๆๆๆๆๆ..

โตขึ้นโดดเรียนละแม่จะเหนี่ยวให้!!!!

ครอบครัวมาตามนัด(หากใครไม่เก็ตมุกนี้ขอให้บอกว่าเชยมาก)

เรื่องนี้จริง ๆ นานมากแล้ว.....เล่าให้ตาอ้วนฟังตาอ้วนก็ขำก๊าก...

โอป้าขึ้นมาถามว่ามีหอมหัวใหญ่ไหม...วันนั้นโอม่าไม่อยู่

แต่ความที่โอป้ากลัวเราไม่เข้าใจคำศัพท์... พอเราถามว่าอะไรคะ...

แกเลยใบ้คำซะเลย....ด้วยการทำท่าหั่น ๆ ๆๆ ๆ ๆ 

แล้วก็ตามด้วยท่าร้องไห้ฮือ ๆ ทำท่าเช็ดน้ำตา...

ฮามากอ่ะ......ขำก็ขำแต่ไม่กล้าหัวเราะได้แต่ยิ้ม ๆ แล้วเดินไปหยิบมาให้

แกก็หัวเราะแล้วก็ขอบใจแล้วก็ไป...

ซึ่งแบบตอนมาอยู่ที่นี่ใหม่ๆ  ภาษาเยอรมันยังไม่ได้รับการพัฒนาใด ๆ มีแบบนี้บ่อยมาก ๆ ล่ะ...

บางทีวาดรูปให้ดูเลยก็มี....  5555

เล่าให้ตาอ้วนฟัง...ฮีถามว่าแล้วยูเข้าใจเหรอ...เลยบอกเข้าใจสิ...

ตาอ้วนบอกเออ...มิน่าละ..เลยอยู่กันได้!!

Music Playlist at MixPod.com